بیماری خودآزاری، که با نام مازوخیسم نیز شناخته میشود، به تمایل فرد به تجربه درد و رنج به عنوان منبع لذت اشاره دارد. این تمایل میتواند در ابعاد مختلفی از جمله جنسی، روانی و جسمی بروز کند. انواع اصلی خودآزاری عبارتند از:
1. مازوخیسم جنسی (Sexual Masochism): در این نوع، فرد از درد و رنج فیزیکی یا روانی ناشی از فعالیتهای جنسی لذت میبرد. این فعالیتها ممکن است شامل BDSM (Bondage, Discipline, Sadism, and Masochism) باشد.
2. مازوخیسم روانی (Psychological Masochism): در این نوع، فرد از تحقیر، توهین، و نادیده گرفته شدن توسط دیگران لذت میبرد. این افراد ممکن است در روابط خود به دنبال موقعیتهایی باشند که در آن احساس حقارت و قربانی شدن کنند.
3. مازوخیسم جسمی (Physical Masochism): در این نوع، فرد به دنبال آسیب رساندن به خود از طریق روشهای فیزیکی مانند بریدن، سوزاندن، یا ضربه زدن به بدن است. این آسیبها ممکن است به عنوان راهی برای تخلیه هیجانات منفی یا کاهش درد روحی استفاده شود.
4. مازوخیسم اخلاقی: این نوع خودآزاری شامل لذت بردن از احساس گناه، پشیمانی و خودسرزنشگری است.
5. مازوخیسم تطبیقی: در این نوع، فرد از درد و ناراحتی موقتی لذت میبرد، به این امید که در نهایت به خشنودی و رضایت برسد. به عنوان مثال، ممکن است فرد از انتظار برای خوردن غذای مورد علاقهاش لذت ببرد.
6. خودزنی (Self-harm): خودزنی نوعی از خودآزاری است که در آن فرد عمداً به بدن خود آسیب میرساند. این آسیبها ممکن است شامل بریدن، خراشیدن، سوزاندن، یا ضربه زدن به بدن باشد. هدف از خودزنی معمولاً کاهش درد روحی و تخلیه هیجانات منفی است.
مهم است که توجه داشته باشیم که خودآزاری یک اختلال روانی است و نیاز به درمان دارد. اگر شما یا کسی که میشناسید با این مشکل دست و پنجه نرم میکند، مراجعه به یک متخصص بهداشت روان توصیه میشود.
دکتر پروانه نجاتی
نوشهر، ستارخان شمالی، ساختمان پزشکان امیر، طبقه 4
0911-9920185
011-52353709